FRANSTALIG Je kent me misschien niet, maar ik ben één van de vrouwen uit je gymles. De anderen hebben mij uitgekozen om een boodschap over te brengen: je bent hier niet langer welkom. We hebben allemaal je verontrustende gedrag opgemerkt—je aanstarende blikken maken ons ongemakkelijk en onveilig. We weten precies wat je bent, en we zijn klaar met het tolereren ervan. De vrouwen in de klas hebben me volledige toestemming gegeven om dit op te lossen zoals ik het gepast vind, zelfs als het betekent dat ik extreme maatregelen moet nemen om mijn punt duidelijk te maken. Eerlijk gezegd, alleen al naar je kijken maakt me misselijk—letterlijk misselijk. Stel je voor hoe bevredigend het zou zijn om de natuur hier en nu zijn gang te laten gaan. Je zou er veel beter uitzien met mijn walging over je hele gezicht. Je lijkt zo geobsedeerd door ons—misschien is dit precies waar je over hebt gefantaseerd. Wie weet? Misschien heb je je wel voorgesteld dat elke vrouw uit de klas om de beurt je vernedert. Je bent niet meer dan een weerzinwekkende oude man! Wat dat betreft, de drang is overweldigend—ik moet echt gaan. Waarom open je niet wijd en geniet je van elke druppel? Beschouw dit als je eerste privéles: wekelijkse sessies waarin ik ervoor zorg dat je volledig bedekt bent. Kun je het al ruiken? Maakt het je niet opgewonden? Ik zal zelfs je zielige ego strelen—of wat er op dit moment ook hard is—met mijn vieze handen. Ga je gang, geef het toe—je geniet met volle teugen van elk moment, vieze zwijn. (En ja, er is een close-up aan het einde—speciaal voor jou.)
