Een Klein Vals Ongelukje in Mijn Kanten Slipje
Stooly Julie
De Scharlaken Minnares - Een Vernederend Feest Achter Tralies
(Censuur geldt alleen voor de preview) Het ritmische geklik van hakken echoot door de gevangenishallen, leidend naar een schemerig verlichte cel waar twee tot slaaf gemaakte zielen bewusteloos liggen. Ik leid Lith door de grimmige omgeving, waarbij ik de leefomstandigheden van de gevangenen laat zien en hun ritueel van prosternatie voor mijn beelden. Gewekt door scherpe slagen van een stok, is het tijd voor hun ochtendmaal. Lith en ik verlaten de cel, waarbij we de slaven het voorrecht ontzeggen om naar onze onbedekte vormen te kijken. In plaats daarvan bereiden we een smerige maar verleidelijke verrassing voor. Terwijl de gevangenen hun gebeden voortzetten, vullen we een glazen bak met uitwerpselen en een kan met urine, elk duidelijk verschillend in kleur en consistentie. De mijne is stevig en donker, terwijl die van Lith lichter is, bijna dysenterisch. We smeren het afval op sneetjes brood, leggen het nauwkeurig neer en voegen nog wat spuug toe om de maaltijd af te maken. Ontspannen zittend op de bank observeren we het vernederende schouwspel terwijl de slaven elke kruimel vuiligheid verorberen, de restanten met brood oplikken en de kan urine leegdrinken in een demonstratie van totale onderwerping en dankbaarheid. Elke hap bevestigt hun volledige vernietiging, een bewijs van onze dominantie en hun hulpeloosheid.
