Thuiskomen voelt als binnenstappen in een wereld die speciaal voor mij is gemaakt, waar elk detail wordt verzorgd door een toegewijde dienaar die niets liever wil dan me plezieren. Van de huidige attendant ben ik bijzonder onder de indruk; hij valt direct op zijn knieën om mijn schoenen te kussen zodra ik binnenkom. Met snelle efficiëntie verzamelt hij mijn sjaal en jas terwijl ik me uitkleed, mijn vermoeidheid aanvoelend. Ik plof neer op de bank en zucht van opluchting als hij bij me komt zitten, klaar om mijn pijnlijke voeten te verzorgen. Met behendige handen trekt hij mijn laarzen uit en begint hij een massage die de spanning wegneemt—zijn aanraking is verrassend vaardig. Wat begint als een massage verandert al snel in aanbidding terwijl hij aandacht besteedt aan mijn voeten, zijn verering duidelijk in elke kus en aanraking. Ik plaag zijn gezicht speels, geamuseerd door zijn enthousiasme, totdat zijn ijver te ver gaat—hij scheurt mijn panty. Zijn verontschuldiging is onmiddellijk, maar ik ben woedend en scheld hem uit terwijl ik hem met mijn voet sla. Omdat de panty toch al verpest is, trek ik hem uit en sla hem om zijn nek, trek hem dichter naar mijn voeten. Zijn straf? Het likken en zuigen van elke teen als een trouwe hond. Als zijn les voorbij is, eis ik dat hij de gescheurde panty onmiddellijk vervangt. Ik jaag hem het huis uit en kijk toe terwijl hij wegkruipt op handen en voeten, de beschadigde kous nog steeds om zijn nek geknoopt—een bewijs van zijn toewijding en dwaasheid.
