In het hart van mijn zakelijke imperium echoot de symfonie van arbeid buiten terwijl werknemers onophoudelijk ploeteren. Ik roep mijn secretaresse, Maya, binnen, die onwetend is van het lot dat haar wacht. Mijn kantoor, een burcht van eenzaamheid, blijft ontoegankelijk voor allen—maar vandaag maak ik een uitzondering voor mijn eigen vermaak. Gezeten achter mijn bureau, gebied ik Maya om het karmozijnen kleed voor me te verwijderen en formaliteiten terzijde te schuiven. Ze gehoorzaamt aarzelend en vraagt naar haar verdwenen collega, Tappy. Met een sluwe grijns verzeker ik haar dat ze hem snel zal zien, terwijl ik hints dat hij “training” ondergaat. Terwijl ze bukt om het kleed op te tillen, onthult haar gesmak Tappy, uitgespreid onder mijn bureau, met mijn schoenen triomfantelijk op zijn gezicht. Ik leg, vol vreugde, uit dat hij de perfecte deurmat is geworden—vandaag, voor ons beiden. Ik beveel hem mijn schoenen aan te trekken en sta op om naar Maya te lopen. Ik stel voor dat ze het moment aangrijpt om wraak te nemen voor zijn vroegere arrogantie. Vol enthousiasme omarmt ze de rol van dominantie en vernedering. Gezeten op het bureau genieten we terwijl hij kruipt, onze schoenen poetst en onze spot verdraagt. Maya’s aanvankelijke shock verdwijnt, vervangen door opwinding en wraak. We escaleren de marteling—dwingen hem onze schoenen te schrobben, ze over zijn lichaam te smeren en ze uiteindelijk uit te trekken om onze blote, zweethoudende voeten op zijn ellendige gezicht te drukken. Maten 40 en 41 laten hem volledig vernederd achter. Zo eindigt het eerste hoofdstuk van de Femdom Academie-saga.
