In de trein betrapte ik deze griezel die zich schaamteloos zat te bevredigen terwijl hij naar me keek. Dacht hij echt dat ik het niet zou merken? De brutaliteit! Zonder mijn toestemming gaf hij zich over aan zijn lusten, maar hij zou er niet mee wegkomen. Ik lokte hem naar mijn huis, waar zijn fantasieën snel uiteenspatten. Ik bond hem stevig vast, beroofde hem van elke kans om zichzelf aan te raken, vooral nadat hij bekende een obsessieve masturbeerder te zijn. Gedurende 48 uur lag hij daar, hulpeloos, verstoken van voedsel en water. Ik besloot hem te checken, koeltjes een tijdschrift in de hand, volkomen onverschillig over zijn ellende. Hij was nauwelijks bij bewustzijn, dus gaf ik hem een harde schop om hem wakker te maken. Smekend om water zag hij er bijna levenloos uit van uitdroging. Ik gaf hem een klap en verklaarde dat hij voortaan mijn bevelen zou opvolgen. Terwijl ik terugkwam met melk en een kom, betrapte ik hem opnieuw op het aanraken van zichzelf terwijl hij naar een foto uit het tijdschrift staarde dat ik op de bank had laten liggen. Woedend omarmde ik mijn sadistische kant. Hij zou zijn drankje krijgen, maar slechts een paar druppels druppelden van mijn voeten. Een bak gevuld met vloeistof zat inches van zijn gezicht, tergend terwijl hij kronkelde van de dorst. Maar dat was niet alles—hij zou zichzelf nu alleen nog maar bevredigen op mijn commando, volgens mijn aftelling. Uiteindelijk dronk hij een smerig mengsel van melk, sperma en speeksel, terwijl ik zijn gezicht in de vloeistof drukte met mijn voet, hem onderwierp door hem te laten smoren.
