Een nieuwe aankomst, fris en ongerept, betreedt mijn kerker—er is niets waar ik meer van houd. De angst in zijn ogen, de heerlijke naïviteit... het is bedwelmend. Ik beveilig mijn scat-novice met handboeien en claim hem volledig. Mijn eerste opdracht is om zijn gezicht onder mij te begraven, gedwongen om de krachtige, muskusachtige geur van mijn ongewassen kont na een lange dag in te ademen. Vervolgens bedient hij mijn doordringende, bezweette oksels met zijn tong. Mijn doorweekte slipje wordt zijn masker, een stoffen knevel doordrenkt met mijn essentie. Dan richt ik mijn straal hete urine over zijn pik en streel hem naar een stijve staat met mijn gouden douche—een duidelijk teken van zijn ware doel als menselijk toilet. Ik plas rechtstreeks in zijn open mond en beveel hem elke laatste druppel door te slikken. Als beloning voor zijn gehoorzaamheid geef ik hem het voorrecht om mijn vuile kontgat met zijn tong te aanbidden. Vervolgens positioneer ik mezelf boven hem en laat een volledige, zware lading van mijn stront op zijn lichaam vallen. Zijn afschuw is voelbaar, maar irrelevant. Mijn vuile, ontlastte anus moet worden schoongemaakt, en ik laat me zakken op zijn gezicht, wrijf mijn troep tegen zijn mond tot hij het schoonlikt. Ik train hem geleidelijk om mijn afval in zijn mond te accepteren. Hij worstelt, hij lijdt, hij verzet zich—wat het breken van hem alleen maar bevredigender maakt. Vertel me, zou je echt de eisen van een prachtige Scat Godin kunnen weerstaan? Ik weet dat je dat niet zou kunnen.
