Voor al mijn slaven en aspirant-dienaars, laat dit je definitieve les zijn. Een echt perfecte wc leeft met een enkele, brandende honger naar de ontlasting van zijn Meesteres. Ik begin door rechtstreeks in zijn mond te spugen, waarmee ik zijn toewijding vaststel terwijl hij uitgebreid mijn laarzen aanbidt. Hij moet volledig overtuigd zijn dat zijn rechtmatige plek voor altijd onder mij is. Vervolgens plaag ik hem met mijn kont, waarbij ik zijn aanbidding afdwing met kussen voordat ik hem dwing intens naar mijn anus te staren—de bron van het vuil dat hij binnenkort zal verslinden. Pas dan mag hij me proeven, zijn tong dient mijn gaatje voordat ik zijn gezicht gebruik voor mijn plezier, waarbij ik op hem neerdaal. Ik verzamel mijn krachtige, ochtendurine in een glas, en mijn wcslet is gedwongen het helemaal leeg te drinken onder mijn waakzame blik. Dan, vanuit mijn staande positie, laat ik een zware lading van mijn stront rechtstreeks in zijn mond vallen. Zijn taak is elk stukje op te vangen, en hij wordt gedwongen elk beetje dat zijn doel mist te consumeren, waardoor zijn gezicht volledig bedekt is met een dikke, crèmige laag van mijn afval. Ik beveel hem om onmiddellijk te kauwen en door te slikken, en mijn perfecte wc-varken gehoorzaamt zonder aarzeling, mijn stront met wanhopig plezier verorberend en op mijn bevel de grond schoon liktend. Als beloning geef ik hem toestemming om te klaarkomen. Terwijl hij aftrekt, moet hij zijn blik fixeren op mijn met stront besmeurde anus, zodat het beeld in zijn geest wordt gebrand om zijn diepste, meest verdorven verlangens aan te wakkeren.
