Het Vuile Varken Verslond Elk Laatste Restje van het Afval van Zijn Meesteres
Mistress Jardena
Een Vuile Taak: Met de Tong Door Uitwerpselen Besmeurde Laarzen Reinigen
Zelfverzekerd en gebiedend zit de meesteres op haar troon voor de slaaf. Haar elegante, verfijnde kledij en neerbuigende gebaren herinneren hem aan zijn plek aan haar voeten. Hij knielt voor haar zijden benen en mag haar de rubberen laarzen aanreiken. Hun doel lijkt onduidelijk, maar wie Miss Yara kent, kan het raden. Eerst laat ze het glanzende rubber schoonlikken, dan plaatst ze een zware hoop op de grond voor de ogen van de slaaf. Langzaam, met opzettelijke walging, stapt ze met de punt van de laars in het vuil. De schoen wordt bezoedeld en de slaaf moet hem reinigen. Ze lacht hem uit en stapt opnieuw in de troep. Gedwongen om de laarzen opnieuw schoon te likken, ziet hij met afschuw toe hoe ze door haar eigen uitwerpselen stampt. Zijn taak is onmiskenbaar: de schoenen moeten weer glanzen.
