Een Klein Vals Ongelukje in Mijn Kanten Slipje
Stooly Julie
Een Slaafs Feest: De Ultieme Dienstbaarheid
In een vertoon van absolute toewijding ontvangt een trouwe dienaar een zeldzaam, goddelijk geschenk, vervaardigd door zijn vereerde meesteressen. Knielend in nederigheid uit hij zijn dankbaarheid terwijl één meesteres zich boven zijn kom rijst positioneert. Met gratie en gezag laat ze een stroom geurende uitwerpselen in de schaal vallen, haar ondergoed achterlatend. De slaaf, trillend maar gretig, wacht op zijn transformerende maaltijd. Voorgesteld met het aromatische mengsel verslindt hij zonder aarzelen de combinatie van rijke, hartige afval en gewone rijst, genietend van elke hap. Niet onder de indruk van zijn gebrek aan verfijning, grijpen de meesteres hun zweepjes en straffen hem streng, waarbij ze zijn bestek afnemen. Smekend om genade verontschuldigt de slaaf zich uitgebreid. In hun goedgunstigheid voeren ze hem gulzige happen van de warme, scherpe pap lepel voor lepel toe, hem dwingend te verdragen ondanks zijn kokhalzen. Overweldigd en niet in staat om door te gaan, verzoekt de slaaf aarzelend om de restanten van zijn maaltijd achter te laten. Woedend ontketenen de meesteressen een brutale geseling, waardoor hij trillend op de grond belandt. Met een verdraaid gevoel van genade laten ze hem de resterende pap afmaken, wat hij zonder aarzeling verorbert, terwijl hij diepe dankbaarheid uit. Als een laatste daad van vrijgevigheid bieden ze hem een kom vers geplaste urine aan, hem een reinigend slot van het feest aanbiedend. De slaaf slurpt gretig de warme vloeistof op, maar een onzorgvuldig morsen verdient hem een snelle klap op zijn hoofd, waardoor de kom breekt en de inhoud zich verspreidt. Als passende straf voor zijn onhandigheid bevelen de meesteressen hem elke druppel urine van de vloer te likken, zijn onderdanigheid versterkend en ervoor zorgend dat geen enkele bron verspild wordt.
