Ostatnio ten facet pojawia się w klubie, pije drinki, tańczy i zachowuje się, jakby to było jego miejsce—bez płacenia ani grosza! Za każdym razem, gdy przychodzi czas na rozliczenie, wymyśla wymówki, twierdząc, że jedna z tancerek „pierdnęła mu w twarz” czy wsadziła mu swój „brudny tyłek”. Totalna bzdura! Dbamy o profesjonalizm i higienę, ale jego kłamstwa są poza kontrolą. Jako zarządzający klubem mam dość jego wybryków i postanowiłem się z nim zabawić. Zaprosiłem go do siebie na „prywatny taniec”, obiecując zrekompensować „złą obsługę”. Jak na creepa przystało, chętnie się zgodził. Kiedy już był u mnie, przekonałem go, żeby pozwolił się związać „dla bezpieczeństwa”. Nie oponował. Gdy był już unieruchomiony, położyłem go i dałem do zrozumienia: jeśli kłamie o brudzie, który czuł, to teraz pozna prawdę. Przez godzinami pozwalałem mu oddychać tylko zapachem zmęczenia i potu—prosto ode mnie. Każdy wdech przechodził przez moje majtki, a gdy byłam hojna, pozwalałam mu wdychać głębokie, cuchnące pierdy, które fermentowały całą noc. Upokorzenie było namacalne. Jego twarz zaczerwieniła się, nozdrza się rozszerzyły, a jego szamotanie tylko wzmacniało moją determinację. W pewnym momencie zdjęłam majtki, intensyfikując zapach, i wcisnęłam mu nos głęboko w mój tyłek, zapewniając, że nie ucieknie przed smrodem. Jego stłumione protesty zostały uciszone ciężarem mojego ciała. Gdy w końcu pozwoliłem mu oddychać, było to tylko po to, by zmusić go do wdychania kolejnego śmierdzącego pierda. Próbował odmówić, ale nie miał wyjścia. Kazałem mu otworzyć usta, zamknąłem je wokół mojego odbytu i wypuściłam mokrego, pustego pierda, który echoował w jego gardle. Wyraz obrzydzenia na jego twarzy był bezcenny. Na koniec błagał o litość, ale przypomniałem mu: to była cena jego oszustwa. Zapłaci swoje należności—albo ta mała „prywatna sesja” może stać się viralem.
