Zawsze zastanawiałam się, dlaczego przyjaciel mojego przyrodniego brata ciągle zakradał się do mojego pokoju, gdy wracałam z siłowni. Pewnego dnia postanowiłam to sprawdzić. Cicho podszedłszy do drzwi, otworzyłam je i zobaczyłam go na moim łóżku, pogrążonego w swoim świecie, z moimi majtkami na sobie jak jakieś chore trofeum. Wtedy go nie skonfrontowałam—po prostu kazałam mu wyjść. Ale gdy rodzice wyjechali na weekend, wykorzystałam okazję. Groziłam, że ujawnię jego przerażające zachowanie, chyba że zgodzi się zostać moim niechętnym towarzyszem na ten weekend. Niechętnie się zgodził. Wiedząc o jego obsesji na punkcie mojej bielizny, wymyśliłam plan. Dałam mu parę, którą nosiłam przez cztery dni—na siłowni i treningach cheerleaderek—i kazałam mu położyć się na moim łóżku. Aby nie mógł niczego zobaczyć, założyłam mu na głowę dziwną maskę, zostawiając odkryty tylko nos i usta. Bez ostrzeżenia usiadłam na jego twarzy, zmuszając go do wdychania pełnego, nieustającego odoru dniowego potu i cielesnych zapachów. Ale to nie był koniec. Walcząc z grypą żołądkową przez cały tydzień, moje ciało produkowało najbardziej odrażające, mokre gazy, jakie można sobie wyobrazić. Gdy próbował uciec od mdłego aromatu, zablokowałam jego głowę swoimi nogami, uniemożliwiając mu ucieczkę. Chwilę później puściłam odrażająco mokrego bąka prosto w materiał przyciśnięty do jego nosa. Krztusił się i walczył, ale jeszcze nie skończyłam. Zdjęłam majtki, zwinęłam je w kulkę i wsadziłam brudną część prosto do jego ust. Owinęłam jego głowę szczelnie folią spożywczą, by nie mógł ich wypluć. Mieszanka potu, płynów ustrojowych i pozostałości po mojej wpadce musiała być nie do zniesienia. Aby dodać do tego jeszcze więcej upokorzenia, puściłam kolejny strumień płynnego gazu prosto w jego nozdrza, pozostawiając go łapiącego powietrze. Kiedy skończyłam, był upokorzony i pokonany. Jestem pewna, że dwa razy się zastanowi, zanim znów naruszy moją prywatność. Lekcja udzielona, lekcja wyciągnięta.
