Jest mój, całkowicie związany do mojego łóżka, więzień moich pragnień. Przez dni był moim osobistym niewolnikiem, całkowicie bezradnym i całkowicie na mojej łasce. Dziś czuję się szczególnie zmysłowo – i niezaprzeczalnie gazowato. Nie może się poruszyć, nie może uciec; jest uwięziony i głodny. Drażnię go, moje ciało zbliża się, moje bujne krągłości kuszą jego zmysły. Przyciskam mój obfity tyłek do jego twarzy, kilka centymetrów, drażniąco blisko. Powstrzymywałam się, zachowując każdy puf gazu na tę chwilę. Powoli opuszczam się, zakopując jego nos między moimi miękkimi, zaokrąglonymi policzkami. Jeden grzmotliwy pierd się wydostaje, potem kolejny, i kolejny – każdy bardziej intensywny niż poprzedni. Zapach jest przytłaczający, a on jest bezradny, aby go uniknąć. Moje cuchnące gazy wypełniają jego nozdrza, pozostawiając go łkającego o powietrze. Ale daleko mi do skończenia z nim. Kiedy kontynuuję uwolnienie nagromadzonej ulgi, czuję rosnące ciśnienie. Moje majtki wypełniają się ciepłymi, gęstymi odpadami, i wcieram je w jego twarz, zmuszając jego nos głębiej w moją najbardziej intymną przestrzeń. Walczy o oddech, wdychając tylko przytłaczający smród mojego brudu. Jecham na nim bezlitośnie, pokrywając jego twarz bałaganem, który stworzyłam. Kiedy w końcu zdejmuję moje zabrudzone majtki, odsłaniam moje pełne, rozmazane policzki, drażniąc go zadaniem posprzątania wszystkiego. Potem idę dalej. Biorę kawałek moich odchodów i wciskam go do jego ust. Krztusi się, prawie wymiotując, błagając o litość. Jego bezradność podsyca moje sadystyczne zadowolenie. Może jeszcze nie jest wystarczająco głodny, więc zostawiam go tam, związanego i głodnego, aby rozważał swoją uległość.
