Przez trzy kolejne dni Pani Yara i ja zamienimy naszego niewolnika, Cosmo, w naszą osobistą toaletę. Jest zawinięty w folię mumifikacyjną, bezradny więzień dla naszej rozrywki. W błyszczącym lateksie i wysokich butach narzucamy zasady: jego jedyna szansa na orgazm zależy od gotowości spożycia każdego ostatniego kawałka naszych odchodów. Toaleta dla dwóch wymagających dam musi nauczyć się być wypełniona do granic możliwości. Zaczynam od przyciśnięcia mojego idealnego tyłka do jego twarzy, dusząc go. Następnie Yara pozycjonuje swoją odsłoniętą dziurkę bezpośrednio na jego język, rozkazując mu czcić nas swoimi ustami. Drwimy z niego, nazywając go naszą żywą papier toaletowym. Yara, czując pilną potrzebę wypróżnienia, uwalnia gęsty strumień swoich odchodów prosto do jego ust. Z brudnym zachętą zmuszamy go do przełknięcia każdego kawałka jej brązowego depozytu. Jego kutas pozostaje uwięziony i naprężony pod folią, ciągła męka. Po spożyciu porcji Yary przychodzi moja kolej. Kucam nad jego ustami i wypycham ogromny, przypominający penisa kał, wpychając ogromną kiełbasę głęboko w jego gardło. Ale nie jestem jeszcze pusta; więcej czeka na złożenie. Dzisiaj nasza toaleta będzie napchana do absolutnego limitu. Gdy rozkazuję mu zjeść moje odchody, rozcinam folię, aby odsłonić jego bolącego kutasa. Gdy masuję jego trzon, Yara wpycha pozostały brązowy przysmak do jego ust, zmuszając go do przełknięcia. Pozwalamy mu osiągnąć orgazm dopiero, gdy większość mojego depozytu zniknie. Gdy jego orgazm wreszcie wybucha, Yara wciera ostatni brud w jego usta, dopełniając jego ostatecznej degradacji.
