Przekształcenie kogoś w zwykłe narzędzie nie jest prostym zadaniem, ale nie ma powodu, aby unikać przyjemności w tym procesie. Wyobraź sobie moment, gdy bez ostrzeżenia, nieubłagana fala zostaje uwolniona na bezbronny obiekt. Gdy tylko otwiera usta, spodziewając się czegoś znośnego, zostaje przywitany obrzydliwą kaskadą, pokrywającą jego twarz nieatrakcyjnym bałaganem. Ale nie marnuj swojej sympatii – problemy tej osoby są nieistotne, jej człowieczeństwo błahe. Zamiast tego, rozkoszuj się jej nieszczęściem, potęgowanym przez echa mojego niepohamowanego śmiechu. Z pewnością taka radość przewyższa jej cierpienie. Jak można się spodziewać, żałosna istota pogrąża się w samowspółczuciu, nie rozpoznając przyjemności, jaką jej nieszczęście mi sprawia. Jej krzyki i błagania o litość są daremne, jej słabe próby osłonięcia się przed uderzeniem tylko zwiększają chaos. Jej gwałtowne ruchy rozmazują brud jeszcze bardziej, zmuszając mnie do przytrzymania jej ciężarem mojego buta – szczęśliwy wybór, rzeczywiście. Dla tych, którzy oddają się temu spektaklowi, istnieje dodatkowa korzyść. Moje płynne ruchy, gdy ustawiam się do precyzyjnych uderzeń, oferują zachwycający widok mojej atletycznej sylwetki – harmonijne połączenie siły i gracji. Świadectwo ludzkiej doskonałości stojące w jaskrawym kontraście do głębin degradacji. Wyobraź sobie siebie na jej miejscu, zwykłym narzędziu, zredukowanym do przedmiotu użytkowego.
