Każdego miesiąca z niecierpliwością czekam na dni, kiedy Pani Karina wzywa mnie do swojego apartamentu. Jako jej oddany sługa, moją rolą jest zapewnienie jej komfortu i satysfakcji na każdy możliwy sposób. Wśród moich obowiązków znajduje się zaszczyt służenia jako jej osobista toaleta, odpowiedzialność, którą przyjmuję z niezachwianym oddaniem. Podczas tej szczególnej wizyty, Pani postanowiła zrelaksować się w kąpieli, a ja miałem przywilej jej w tym asystować. Moje serce eksplodowało z zachwytu, gdy podziwiałem jej nieskazitelną urodę – jej promienną skórę, jej pełne wdzięku krągłości. Pozwoliła mi nawet na subtelną przyjemność powąchania jej delikatnej bielizny przed jej wypraniem, gdy ona moczyła się w wodzie. Choć zabronione mi jest dotykanie jej bezpośrednio, Pani uczyniła rzadki wyjątek: pozwoliła mi osuszyć jej przepiękne ciało miękkim ręcznikiem. Ten ulotny kontakt był spełnieniem marzenia, momentem czystej ekstazy. Gdy wieczór się rozwijał, Pani, po obfitym posiłku poprzedniej nocy, poczuła potrzebę ulżenia sobie. Zamiast skorzystać z konwencjonalnej toalety, postanowiła wykorzystać mnie jako swoje naczynie. Nadal siedząc w wannie, ustawiła się nade mną, a ja poczułem ciepło jej wydzieliny wypełniającej moje usta, spływającej na moją twarz w aromatycznym strumieniu. Była to tekstura i smak, za którymi tęskniłem, a obfitość jej daru wypełniła mnie wdzięcznością. Zaspokojona, Pani udała się na sofę, pozostawiając mnie, bym rozkoszował się pozostałościami jej ofiary w łazience. To był dzień głębokiego połączenia i spełnienia, świadectwo mojego niezachwianego oddania Pani Karinie.
