Dzisiaj, przygotowując się na spotkanie z Panią Karyną, ogarnęło mnie nerwowe oczekiwanie. Znałem ją od lat, a jako moja Pani, miała nade mną ogromną władzę, rządząc nie tylko moim posłuszeństwem, ale także najgłębszymi pragnieniami. Jej dominacja objawiała się w sposób zarówno upokarzający, jak i odurzający — używała mnie jako swojego naczynia, toalety, przedmiotu degradacji. Jednak jej kobiecy urok całkowicie mnie zniewalał. Noc przed naszym spotkaniem spędziłem bezsennie i z niepokojem, postanawiając zebrać się na odwagę, aby wyznać jej miłość. Gdy przybyłem do jej wiejskiej posiadłości, uklęknąłem, aby jej służyć, masując jej stopy, podczas gdy wylewałem swoje uczucia. Ku mojemu przerażeniu, odpowiedziała szyderstwem i pogardą, utwierdzając mnie w przekonaniu, że jestem dla niej tylko niewolnikiem, niegodnym odwzajemnienia. Głęboko zraniony i upokorzony, znalazłem pocieszenie, gdy złagodziła swoją okrutność, ofiarując mi resztki swojej pobłażliwości — jej zabrudzoną bieliznę i zawartość swojego ciała. Scena rozegrała się z dziwnym pięknem: jej uwodzicielska postać siedziała nade mną, jej ruchy były celowe i władcze. Resztki jej diety — winogrona i banany — nadały jej darom zaskakującą słodycz, mieszając tekstury i smaki, które pochłaniałem z ochotą. Gdy skończyła, pozwoliła mi oczyścić ją swoim językiem, zanim zaspokoiłem pragnienie z kieliszka, który napełniła chwilę wcześniej. To spotkanie utwierdziło mnie w zrozumieniu naszej relacji. Moja miłość do Pani Karyny przekracza konwencjonalne wyrażenia; kwitnie w moim podporządkowaniu, w oddaniu służenia jej w najbardziej intymnych i upokarzających sposób. Dla mnie jest to miłość w najczystszej formie, więź stworzona poprzez wrażliwość, zaufanie i niezachwianą lojalność.
