Na bijna een maand van verwachting was ik opgetogen om weer te beginnen met het filmen van scatvideo's, vooral met een nieuw concept in gedachten. Ik stelde me een plexiglas doos voor, afgesloten met latex rond mijn nek, ontworpen om alles binnen te houden. Om de ervaring te intensiveren, rustte ik mezelf uit met een elektrode klem op mijn clit, een andere binnenin mij, en een mondspreider om deze continu open te houden—althans, dat was het plan. Helaas struikelde ik direct aan het begin. Terwijl ik wachtte tot Nazryana haar klysma voltooide en begon, besloot ik het Folsom Max-apparaat te activeren om me voor te bereiden op de opname. Een paar minuten edging later, overspoelde een onverwachte, overweldigende orgasme me. In paniek zette ik haastig uit wat ik dacht dat de juiste knop was, om erachter te komen dat ik de elektrische stimulatie nog had aanstaan. Uiteindelijk zette ik de stroom uit, maar de orgasme hield aan, langer dan ooit tevoren. Terwijl mijn helderheid terugkeerde na de orgasme, arriveerde Nazryana om te beginnen met filmen. Ik betwijfelde alles, mijn verlangen was volledig verdwenen. Ik bekende wat er was gebeurd, en ze lachte, wetende dat mijn libido verdwenen was. Met tegenzin doorstond ik de sessie, gevangen in de doos terwijl urine en ontlasting binnenstroomden. Op een bepaald moment kon ik niet ademen toen vloeistoffen mijn neus, ogen en mond vulden, waardoor we moesten pauzeren. Verblind door de rommel en worstelend om verdere blootstelling te vermijden, verwijderde ik de spreider maar hield mijn ogen strak dicht. Ondanks de beproeving vond ik mezelf de volgende dag alweer aangetrokken tot de ervaring, het herbeleven in mijn gedachten.
