Vandaag kwam er een bezoeker langs—iemand die eerder mijn kaviaar had geproefd. Het lukte hem om het in zijn mond te krijgen, maar hij kon het niet doorslikken. Wat een mislukking; wat een verspilling van mijn goddelijke kaviaar! Toen hij smeekte om nog een kans om mijn kaviaar door te slikken, aarzelde ik om die kleine stront nog een kans te geven. Maar hij smeekte zo wanhopig... Hij eiste zelfs dat ik dagenlang een slip droeg, met flink wat van mijn sporen erin. Wat een veeleisend klein varkentje. Terwijl hij voor me op de grond lag, maakte ik eerst het perverse varken hard, en ging toen met mijn kont op zijn gezicht zitten, zodat hij de geur van die sexy slip en mijn achterste kon opsnuiven. Ja, het varken houdt daarvan—zijn pik wordt er stijf van. Misschien gaat het doorslikken vandaag beter... al maakt het me niet zoveel uit; als het moet, oefen ik gewoon druk uit. Niemand stelt de Meesteres twee keer teleur! Ik prop de slip in zijn mond en probeer in zijn gapende muil te plassen om hem te laten wennen. Pech voor hem—ik moet dringender poepen... Dus hij moet zijn slikgat openen, en ik begin met een paar smakelijke chocolaatjes. Huh? Al aan het worstelen? De Meesteres houdt daar niet van; ik ga dan maar direct over op druk—de harde manier dan maar! Nadat hij veel te lang doet over de eerste paar stukken, kieper ik de hele lading in zijn mond. Onder dwang slikt de slaaf mijn vette drol stuk voor stuk weg; waarom maakt hij het zichzelf zo moeilijk? Hij hoeft alleen maar snel te slikken—dan was het voorbij en de Meesteres tevreden. Er rollen zelfs een paar tranen over zijn wangen. Maar dat kan me niks schelen; dat rekt de boel alleen maar. Nadat het biggetje eindelijk alles heeft doorgeslikt, moet hij het natuurlijk helemaal schoonlikken. Pech voor hem dat hij er zo lang over deed—de poep is al ingedroogd. Ik heb niet de hele dag, dus ik plas rechtstreeks in zijn gapende muil om het opnieuw te bevochtigen, zodat we dit eindelijk kunnen afronden. Uiteindelijk is het varken eigenlijk blij dat hij zo gehoorzaam heeft doorgeslikt—of dat denkt hij tenminste! Als hij hier ooit nog zijn gezicht laat zien, moet het beter en sneller gaan. Hij is immers niet meer dan mijn toilet; hij is niet hier voor mijn vermaak.
