Obrzydliwa Świnia Pożarła Każdy Ostatni Okruch Odpadków Swojej Pani
Mistress Jardena
Zmuszona do wytrzymania: Rozpacz doprowadza mnie do krawędzi
Łapiesz mnie na gorącym uczynku, moja słodka córeczko pogrążona w rozkoszy—jęczę, bawię się sobą, nawet ssę swoje palce u stóp, podczas gdy pocieram moją nabrzmiałą, spragnioną cipkę. Patrzysz na mnie z progu, a kiedy w końcu cię zauważam, wciągam powietrze. „Och, tatusiu! Ja nie—jestem twoją grzeczną dziewczynką, przysięgam!” Ale ty już wszystko widziałeś, a twój głos jest stanowczy, gdy każesz mi kontynuować. Więc jestem posłuszna, bo tak robią grzeczne dziewczynki—wsuwam palce głęboko w siebie, biodra mi podskakują, gdy pracuję nad moją mokrą dziurką. Wtedy uderza mnie to: „Tatusiu, naprawdę muszę się wysikać!” Skomlę, ale ty kręcisz głową. Odmowa. Błagam, proszę, wiercę się, ale każesz mi dalej się pocierać, dalej się palcować, dalej się drażnić, aż nie będę mogła już dłużej wytrzymać—ciepła, bezradna fala zalewa mnie całą. A potem ciśnienie znów narasta. „Tatusiu, proszę, ja też muszę zrobić kupę—puść mnie!” Ale ty nie pozwalasz. Zmuszasz mnie, żebym kontynuowała, moje palce wchodzą i wychodzą, a moje ciało się napina. Rozpacz osiąga szczyt, i z gwałtownym, drżącym uwolnieniem tracę kontrolę—gęsta, ciężka masa wypycha się ze mnie. Ogromna ulga przepływa przez moje ciało i eksploduję oślepiającym orgazmem, moje krzyki i bogaty, ziemisty zapach mojego poddania wypełniają pokój. Och, tatusiu… zrobiłeś mnie taką dobrą.
