Obrzydliwa Świnia Pożarła Każdy Ostatni Okruch Odpadków Swojej Pani
Mistress Jardena
Ludovica Luxury: Czterokrotna Rotacja Scatologiczna w HD
Moja oddana włoska poddana podróżowała z Włoch do Hiszpanii z jednym celem: by służyć jako osobisty ludzki sedes dla mnie i moich trzech najbardziej zepsutych hiszpańskich towarzyszek – Domin. Drugiego dnia miałyśmy go dokładnie tam, gdzie jego miejsce: ustawionego pod naszym improwizowanym przenośnym siedziskiem, z twarzą unieruchomioną, otwartymi ustami i lejkiem w gotowości. Ja, jego właścicielka, która go tu sprowadziłam, rozpoczęłam. Po skosztowaniu lokalnej kuchni – remiksie paelli i różnych tapas – moja nietolerancja glutenu, mimo środków ostrożności, zaowocowała miękką, niemal kremową i papkowatą konsystencją. Idealny inauguracyjny smak iberyjskiego jedzenia, podany prosto ze źródła. Najpierw strumień moczu do lejka, który posłusznie wypił. Potem, usuwając lejek, złożyłam swój ładunek prosto w jego czekające usta. Przeżuwał i połykał posłusznie, a ja obserwowałam z satysfakcją. Druga Pani podążyła za mną. Rytuał się powtórzył: gorący złoty deszcz, a potem jej ofiara – twardsza i bardziej zwarta, klasyczny, dobrze uformowany hiszpański stolec. Pracował nieco ciężej, ale wytrwał w oddanej służbie. Trzecia przyjaciółka przedstawiła pastowatszą, lepiszszą teksturę. Czwarta dopełniła zestaw miękką depozytem przeplataną twardymi kawałkami, zapewniając mu doświadczenie pełnego spektrum naszego menu. Cztery Panie. Cztery odrębne konsystencje i smaki. Jeden niewolnik pod nami, przyjmujący ładunek za nieubłaganym ładunkiem bez wytchnienia. Przez cały czas obsypywałyśmy go plwociną i kpinami, wyśmiewając jego żałosny los bycia naszym wakacyjnym wychodkiem. Ale nasza sesja nie była kompletna. Zebrałyśmy każdy upuszczony okruch, smużkę i wyschniętą kałużę do dużej miski. Dodalyśmy do tego świeży mocz wszystkich czterech, obfitą plwocinę i salwę wymiocin. Wymieszałyśmy to ręcznie w ciepły, śluzowaty, cuchnący szlam z ekskrementów, wymiocin, moczu i śliny. Siedząc wokół niego w kręgu, na zmianę karmiłyśmy go łyżką tą przerażającą miksturą. Każda łyżka wymuszona była napiętym przeżuwaniem i trudnymi przełknięciami, zachęcanymi przez zaciskane nosy lub lekkie uderzenia w gardło. Śmiałyśmy się, komentując odrażającą mieszankę i jego pokrytą brudem twarz, aż miska została wyskrobana do czysta. W końcu wstałyśmy, splunęłyśmy po raz ostatni na jego twarz i zostawiłyśmy go samego na zimnej kafelkowej podłodze, zaschniętego i porzuconego. Wyobrażał sobie hiszpańskie wakacje, a stał się zbiorowym toaletą dla najbardziej sadystycznych Domin na półwyspie. Jego odesłanie do Włoch czeka – ale najpierw musi przetrwać resztę tygodnia.
