Weekend, Który Zapada w Pamięć
Kinky Schnukkis
Poranna toaleta pod okiem Pani Luciany
Brutalna kontynuacja porannego wykorzystania mojego żałosnego męża-niewolnika. Gdy Pani Luciana opróżnia do niego swoją biegunkę, ja podaję mu małą lewatywę, aby w końcu narobić prosto do ust mojego ślicznego chłopca. Połyka każdą kroplę, podczas gdy my obie plujemy mu prosto do otwartej kloaki. Przez cały czas niszczę go moimi legendarnymi brudnymi słowami: mówiąc mu, że jest tak obrzydliwy, że nie potrafię już widzieć w nim człowieka ani męża. Śmierdzi jak zaniedbana publiczna toaleta przy autostradzie, używana przez niezliczonych kierowców ciężarówek. Jego jedyny cel i życie seksualne to służyć jako publiczny kibel, bo tylko to potrafi – i to robi najlepiej. Ciężkie upokorzenie, plucie i totalna degradacja, gdy zamieniamy go w nic innego jak naszą poranną toaletę.
