Met gratie gezeten op mijn weelderige sling, kijk ik neer op een van mijn toegewijde slaven, knielend aan mijn voeten. Zijn ogen flikkeren van verwachting, onzeker over wat hem vandaag te wachten staat. Tijd is kostbaar, dus ik verspil er geen. Met een bewuste beweging breng ik mijn met vuil besmeurde voeten dichter bij zijn gezicht, zodat hij hun staat kan absorberen. Geen woorden zijn nodig—zijn tong strekt zich instinctief uit, klaar om te dienen. Ik druk mijn zolen tegen zijn tong, maar ontevredenheid sluipt binnen; het is ontoereikend naar mijn maatstaven. Geërgerd wijs ik zijn doel opnieuw. “Genoeg met de voeten,” beveel ik scherp. “Concentreer je ergens anders. Maak mijn anus schoon. Grondig.” Hij gehoorzaamt onmiddellijk, zijn mond wijd open in angstige onderwerping. Zonder aarzeling geef ik de eerste offergift rechtstreeks in zijn keel, genietend van het moment dat hij slikt. Mijn glimlach wordt breder van tevredenheid, maar het genot eindigt daar niet. Ik laat een stroom los, die zijn mond vult tot hij overloopt en over zijn gezicht stroomt in chaotische rivieren. Verspilling is ondraaglijk. Met precisie verzamel ik elke verdwaalde druppel van zijn wangen en duw het terug in zijn mond, eisend dat hij alles consumeert. Zijn kokhalzen weerspiegelt zijn strijd, hoewel zijn ongemak me amuseert. De tijd vliegt echter, en zijn trage tempo test mijn geduld. Een beslissing wordt genomen. “Open opnieuw,” beveel ik. Deze derde portie komt met een twist—een gouden stroom om zijn dorst te lessen. Zijn inspanningen falen, maar dat is mijn zorg niet. Met moeiteloze gratie sta ik op en werp hem een minachtende blik toe. “Je hebt tien minuten,” verklaar ik. “Als je niet klaar bent, zullen er gevolgen zijn.” Met een laatste triomfantelijke grijns vertrek ik, hem ondergedompeld achterlatend in zijn taken, mijn tevredenheid zichtbaar in elke elegante stap.
