Elke ochtend, zonder uitzondering, arriveert mijn toegewijde bediende met Zwitserse precisie, klaar om als mijn persoonlijke toevluchtsoord te dienen. Hij koestert elk moment en behandelt mijn aanbiedingen alsof ze heilig zijn. Terwijl ik hem begeleid om te knielen en de zolen van mijn schoenen te aanbidden, plaag ik hem met een sluwe grijns: "Je bent nog nooit mijn toiletpapier geweest, toch? Niet één keer heb je me direct schoongemaakt. In plaats daarvan laat ik je het rechtstreeks van de bron proeven, waarbij je tong doordrenkt blijft van eerbied." Na een pauze beveel ik hem op de koude vloer te gaan liggen. Langzaam doe ik mijn ondergoed uit, genietend van de anticipatie, voordat ik mezelf op zijn gezicht laat zakken en hem smoor met mijn aanwezigheid. "Adem diep in en aanbid,” fluister ik, terwijl zijn gretige tong de diepten van mijn essentie verkent. Ik sta op, kijk hem in de ogen en zweef boven zijn borst. "Vandaag zul je een ander doel dienen—een schonere rol, voor één keer," verkondig ik met een ondeugende grijns. Hij beeft van toewijding, en ik kalmeer hem met een lach: "Maak je geen zorgen, mijn trouwe dienaar. Je zult nog steeds smullen—gewoon niet direct." Daarna laat ik een royale aanbieding los, rijk en textuurrijk, versierd met chiazaadjes—een handelsmerk waar ik dol op ben. Met mijn voeten schep ik het decadente creatie en geef het stuk voor stuk aan zijn wachtende mond. "Verschijn het allemaal," beveel ik, beloon zijn gehoorzaamheid met een vluchtig hoogtepunt, doelbewust ingetogen. Om zijn consumptie te vergemakkelijken, lessen ik zijn dorst met een gouden stroom, zodat er geen spoor achterblijft. Hij likt elke centimeter, laat geen kruimel onberoerd, en bewijst zijn toewijding. Tevreden geef ik hem de beloofde verlossing, zijn extase kort maar nederig. Terwijl ik me aankleed en vertrek, laat ik hem achter om de overblijfselen van zijn devotie te koesteren, wetend dat hij morgen terug zal komen, gretig om opnieuw te dienen.
