Obrzydliwa Świnia Pożarła Każdy Ostatni Okruch Odpadków Swojej Pani
Mistress Jardena
LUDOVICA LUXURY - Niewolnik Toaletowy Karmiony Bułeczką
Nadszedł wreszcie dzień rozliczenia dla niewolnika, który miesiącami błagał mnie przez skrzynkę odbiorczą. Jego rozpaczliwym pragnieniem było osiągnięcie statusu mojej całkowicie ludzkiej toalety. Ponieważ moje standardy są nieskazitelnie wysokie, rozważam tylko tych, którzy ślubują pochłonąć każdą ofiarę bez wahania. Zapewnił o swoim absolutnym zaangażowaniu, przysięgając nie marnować mojego cennego czasu, więc dałam mu jedną szansę. Stawił się punktualnie. Moim pierwszym rozkazem było, by zrzucił z siebie każdy strzęp odzieży. Oddany pocałunek moich stóp był jego powitaniem i przystąpiliśmy bez zwłoki. Ułożyłam go na podłodze z otwartymi ustami w oczekiwaniu. Mój układ był tego ranka szczególnie obciążony, prawdopodobnie przez bogatą carbonarę z poprzedniego wieczoru – danie, które nadało potężną, jajeczną ostrość temu, co miało nadejść. Usiadłam na przenośnym tronie z nim pode mną i poddałam się naturze. Strumień kremowego, niemal płynnego brudu, przytłaczająco cuchnącego, wypełnił powietrze. Wypełniłam jego usta po brzegi żółto-zieloną wydzieliną w kolorze zepsutej carbonary. Nawet gdy wyciekała z kącików, zrobiłam miejsce dla strumienia mojego gorącego moczu, skierowanego prosto w jego gardło. Po opróżnieniu czekałam na ucztę, którą obiecał. Zamiast tego jedynie powoli przeżuwał, połykając tylko okruch. Rozpoznałam walkę nowicjusza; atak na jego zmysły był po prostu zbyt silny. Aby mu pomóc, wzięłam miękką bułeczkę brioche, nałożyłam na nią obfitą porcję moich odchodów i podałam, mając nadzieję, że to medium uczyni to znośnym. Zdołał wziąć tylko kilka nieśmiałych kęsów. Moja cierpliwość wyparowała. Chwyciłam bat i spadałam na jego ciało ostrymi, palącymi ciosami. Tylko pod tym przymusem jego tempo niechętnie przyspieszyło, jednak spora ilość pozostała. Wtedy zrozumiałam, że ten głupiec jest całkowicie niegodny zaszczytu, którego pragnął. Rozkazałam mu rozsmarować resztę na jego klatce piersiowej i kutasie, oraz doprowadzić się do szczytowania, jednocześnie rujnując własny orgazm, jako ostatni przywilej bycia pokrytym moją esencją. Żałosne stworzenie skończyło zbyt szybko, nie potrafiąc nawet wykonać rozkazu zepsucia swojej rozkoszy. Moja wściekłość się wzmogła. Zostawiłam go tam na zbrukanej podłodze, *** by dokończył swój posiłek w samotności. Nasze pożegnanie było ostateczne. Już nigdy mnie nie ujrzy.
