Obrzydliwa Świnia Pożarła Każdy Ostatni Okruch Odpadków Swojej Pani
Mistress Jardena
LUDOVICA LUXURY – TORT URODZINOWY JAK ŻADEN INNY (HD)
Dziś są urodziny mojego niewolnika – choć skłamałabym, mówiąc, że zapamiętałam to sama. Jest zbyt mało ważny, by zaprzątać sobie nim myśli, a co dopiero kalendarz. Mimo to jestem niemal pewna, że to dziś. Przywołuję go, gdy ma ręce po łokcie w zmywaku, a w ciągu kilku sekund już pełznie do mnie na czworakach, gorliwy jak wierny pies. Pytam, czy to naprawdę jego urodziny, a on kiwa głową, z oczami pełnymi żałosnej nadziei. Dobrze – skoro to jego wyjątkowy dzień, postanawiam być tym razem hojna. Pozwalam mu całować moje buty, tylko dla rozrywki, a potem mówię: nie zamawiałam tortu, ale nie martw się, mam znacznie bardziej osobisty pomysł. Macham mu świeczką przed oczami, a ten głupiec naprawdę myśli, że sama coś upiekłam. Jakbym miała marnować na niego mój czas. Śmieję się – ale moja wersja pieczenia jest… niekonwencjonalna. Rozkazuję mu leżeć płasko na podłodze, a jako urodzinowy prezent przyznaję mu przywilej lizania mojego tyłka, podczas gdy on fantazjuje o torcie, który nadejdzie. Nie zwlekam. Rozkazuję mu otworzyć szeroko usta i wypuszczam mój dar prosto do jego ust – oto i on, moje arcydzieło. Zalewa jego usta, rozmazuje się po policzkach, spływa po brodzie. Biorę świeczkę, wbijam ją w kupę, zapalam i śpiewam "Sto lat" pomiędzy wybuchami śmiechu. Ale to nie koniec. Tort jest po to, by go jeść, prawda? Nie trudziłam się po to, by poszło na marne. Siadam obok niego i pozwalam mu delektować się każdym kęsem. Lecz ta niewdzięczna świnia zaczyna wymiotować i połowa mojego daru wraca z powrotem. Co za zniewaga. Łapię go, wgniatam jego twarz w kupę gówna i wymiocin, i ryczę: Nie zmarnujesz ani jednego okruszka tortu swojej Pani! Wychodzę, zostawiając go z surowym rozkazem, by dożarł każdy ostatni kęs, zanim wrócę. Boskie dzieło Pani nigdy nie jest marnowane – jasne?
